ای یوســــــــف آخر ســــــوی این یعقــــــــوب نابینــا بیا  
ای عیســـــــــــی پنهان شــــــــــده بر طــارم مینا ، بیا  

از هجر روزم قیر شـــــــد ، دل چون کمان بد تیر شـــــد  
یعقوب مســـــــکین پیر شــــد ، ای یوســــــف برنا ، بیا  

ای موســــی عمـران که در ســـینه چه ســـیناهاستت  
گــاوی خدایــــــی می‌کند ، از ســـــــینه ی ســــینا بیا  
 
خورشید پیشت چون شفق ، ای برده از شاهان سبق  
ای دیده ی بینـــــــــا به حق ، وی ســـــینه ی دانا ، بیا  

تا برده‌ای دل را گرو ، شـــــــــد کشــــــــتِ جانـم در درو  
اول تو ای دردا برو ، و آخـــــــــــــــر تو درمــــــــــــانا ، بیا  

ای تو دوا و چــــــــــــــاره‌ام ، نور دل صــــــــــــــد پاره‌ام  
اندر دل بیچــــــــــــــاره‌ام چون غیر تو شـــــــــد لا ، بیا  

ای خســــرو مه وش بیا ، ای خوش تر از صد خوش بیا  
ای آب و ای آتــــــش بیا ، ای درّ و ای دریـــــــــــا ، بیا*



*دیوان شمس